Podczas imprezy nie zabrakło widowiskowych inscenizacji. Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć.

Kilka dni przed rozpoczęciem imprezy spoglądaliśmy smętnie w niebo, zastanawiając się, jak przebłagać Peruna i uniknąć jego straszliwego gniewu. Wszystkie nasze wiedźmy połączyły swoje moce, aby przegnać burzowe chmury, a reszta drużynników składała obfite ofiary. Koniec końców doszliśmy z Perunem do porozumienia – obiecał, że padać będzie tylko po zmroku, a burze i nawałnice ominą teren obozowiska szerokim łukiem. I słowa dotrzymał. Dni mijały skąpane w słońcu, zaś noce przynosiły deszcz, który znikał wraz ze świtem.

Drużyny zaczęły się zjeżdżać już w piątek. Z pewnym niedowierzaniem spogladaliśmy na wyrastające na rozległych nadwarciańskich łąkach obozowisko. Około 180 uczestników i 44 namioty, a do tego knorr "Morąg" i łódź "Mirosława" - to robiło wrażenie. Jednocześnie czuliśmy lekki niepokój, czy uda nam się wszystko tak poprowadzić, aby nasi goście byli zadowoleni. Dziś możemy już chyba powiedzieć, że nam się udało.

Imprezę rozpoczęliśmy kojarzonymi już z Sierakowem walkami drużyn w terenie. W tym roku scenariusz przewidywał, że jeden oddział musiał wejść w las i zdobyć ukryty w nim prowiant, drugi zaś mial zadanie temu zapobiec, co się niestety nie udalo. Drużyna najeźdzców dowodzona przez Milosza z Kruków dosłownie zmiotla obrońcow nie ponosząc praktycznie większych strat. Gratulujemy!

Odbywały się także pokazy rzemiosł. Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć.

Po południu, kiedy wojowie wrócili już z lasu, stoczyliśmy kilka bitew oraz pojedynków, a następnie odbyły się eliminacje do turniejów bojowego, łuczniczego oraz kubb, które wyłoniły finalistów. W międzyczasie, aby zapewnić rozrywkę także płci pięknej, rozegrany został Bieg Niewiast, którego zwyciężczynią została Eilif z Ulf Ragnarson Hird. Dzień zakończył się koncertem zespołu White Garden.

Niedzielny poranek stał pod znakiem zabaw plebejskich. Konkurencje staraliśmy się wybrać zabawne, ale i życiowe zarazem - przeciąganie liny, wyścigi w kłodach i nierozstrzygnięte niestety młócenie zboża. Najwięcej emocji wywolało rozbijanie saksona na czas. Zwyciężyła w nim drużyna Wierczan (2 minuty 11 sekund), minimalnie pokonując Trzaskawicę (2:15). Te dwie drużyny zajęły tez pierwsze miejsce w całych zawodach i zgodnie podzieliły się nagrodą.

Wielką atrakcją były rejsy drakkarem po Warcie. Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć.

Następnie przyszła kolej na finał mistrzostw w Kubb, podczas którego po zaciętej walce zwyciężyła reprezentacja Kruków, pokonując zespół Ulfa Ragnarsona.

W turnieju łuczniczym zwyciężył Ansgar z Ulf Ragnarson Hird.

Wreszcie przyszła kolej na gwóźdź programu, czyli finał turnieju bojowego, który przeprowadzilismy na nowych zasadach, które uczestnikom (i publiczności) bardzo się spodobały, co wielce nas ucieszyło. Polegały one na tym, że walka trwała równe 5 minut (z rozejściami po zaliczonych trafieniach), a wygrywał ten zawodnik, który w tym czasie zadał więcej ciosów. Zwycięzcą został obrońca tytułu sprzed roku Grimar z Kruków.

Imprezę zakończyły kolejne bitwy oraz pokazy walk.